rock 'n roll muppet style

harry #30

Harry ziet de scherven van de kerstbal liggen, achter de boom op de grond, maar hij is te lamlendig om stoffer en blik te pakken. Het licht van de zon weerkaatst in de scherven en maakt vlekken op het behang.
Er hangen nog twee kerstkransjes in de boom. Ergens heeft Harry wel zin om zijn tanden in een van de sloffe koekjes te zetten, maar het opgeblazen gevoel na de kalkoen van gisteravond houdt hem nog tegen.
Het raam aan de voorzijde van het huis trilt, de vuilniswagen rijdt de straat in, van kliko naar kliko. De restanten van twee dagen feest worden meegenomen.
Harry voelt het maagzuur naar boven komen, maar even geen koekjes voor Harry.
Eigenlijk moet Harry opruimen, de afwas staat er nog en een keertje stofzuigen is ook geen overbodige luxe. Hij heeft het zelf gezegd, toen Claire vanochtend de deur uitging: als je vanavond thuiskomt, heb ik alles opgeruimd, schat.
Maar hij kan zich er niet toe zetten. Er moet een uitweg zijn, om niet te hoeven beginnen.
Zou het straatnaambordenmuseum open zijn?
Het is maar een half uurtje rijden naar het museum. Gratis parkeren.

De dagboeken van C. Buddingh'

Nu ik Een mooie tijd om later te worden heb gelezen, kan ik zeggen dat ik klaar ben met de dagboekaantekeningen van C. Buddingh'. Ik heb vijf delen gelezen, meer is er niet. Ik kan het niemand aanraden. De dagboekaantekeningen zijn - om met W.F. Hermans en Jeroen Brouwers te spreken - kneuterig. Zie hier.

Waarom dan toch alle vijf de delen gelezen? Het antwoord is simpel en tweeledig:

1. een oordeel over een boek mag men - lees ik - pas hebben wanneer het boek gelezen is;

2. voor het slapen gaan las ik een paar bladzijden in de dagboeken, perfect om de slaap te vatten.

En toch kan ik het niet over mijn hart verkrijgen de dagboeken van Buddingh' naar de kringloop te brengen. Ondanks de kneuterigheid, ondanks de ergernis tijdens het lezen, heeft het wat. De dagboeken staan in de boekenkast boven, naast de boeken van W.F. Hermans, ze maken geen ruzie.

De boeken van Jeroen Brouwers staan beneden, in de woonkamer, op een ereplekje.

allergisch

De regel is dat ik allergisch ben voor kerstliedjes, ik hoef in deze tijd van het jaar de radio maar aan te zetten en ik krijg uitslag over het gehele lijf, en jeuken dat het doet!
Maar de regel kan alleen gelden bij de gratie van de uitzondering en ook deze regel kent een uitzondering, één uitzondering: Fairytale of New York van the Pogues & Kristy MacColl.

hij = 6 & heeft last van writersblock

xsrcjnbxhxxxdxcxxnxxhs cgdsxsdbc hxdbxsxx cx cbbxxsxbxfvb v n vjffdeff nnncccchxccdcvcdfbcvvvcvbhfvvfeh65t45565656566565656565656565 hcufdcicfhuduhdxfdsdsedyddddddddddddddycdyu swuysdysysdhdddddxxbxxxhhxxhhxznmnxhsnsxushwxhusshjxusjjxuusjxsusxjukdjx8oejxuejkxeilmxie,x83 nbjghtuty68594032dof--=[poi========================----------------------=-=-==== bnvjgtyggfhgvbgggg ggngfrfvgtngyjghnhjhghnvcnbfjkkjh'''''''''';lkmjngfdsabvcxz kjhgfdrrqawsedrftgyhujikolp;[]'xcbnnm,.//hggbffgdfrfdfvffvvfr2345ergvyrefgrvbbbvvbfgcfbftjhf nvjffr fnkn nfknnnnnnnggff hf ur ufh fu ujn jcf fj nj jhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhuyy6trffyf76 6y5465433212345678901dbgtgknbvcb. v bjbvv bjbv bjnbv vghb n hbgfvnh hhhhhhhhhhhhhjggjhjhjhjhjhjhjhjhjhjhjhgjjhjhjhjkjpoiutrwqasdfghjkop[09875432211qwerfvgytnh bvvghhhyg njhfjkjuhhiukjhjuiyt,kmjnhkjhghlkjhgfjkhhhhhhhhhhhhhhhhhhhmmmmmmmmmmmmmmmmmjnbkhnbkvbjjmhjjghjjfghl;lkjjhhgggfrt
nbnb bnn n bb b nbnbh hbhhyygtttfrrdewwqawsddfsddfrffrrr ghghghghghhghghghghghhhgghghgh

hij = 6 en schrijft

de sierav is gek en lief en hij is 6 jaar en hij heet tom tom zegt wat is dat de andr sierav

ze = 3 (#2)

Ze is drie en kijkt naar Barbie op de buis. Alles moet roze & van een zoetigheid waar het glazuur van van mijn tanden springt.

harry #29

Harry verlangt naar het warme lichaam van zijn vrouw terwijl hij de dichtgevroren ruiten van zijn auto staat schoon te krabben.

schimmel

op de vetbolletjes voor de vogels zit schimmel
wit als het vlees van mijn benen - in jaren
geen zonnestraal genoten & de haren erop
blijken ook al jaren uit de mode
ik geef niet om mode - alleen om de vogels
die maar niet meer in mij tuintje willen
komen

voor blogbaas

soms zijn 3 woorden genoeg om door te gaan.

Hélène Swarth

Nu slingert Winter blanke parelsnoeren

Om 't armoe-naakt der bruine boomentwijgen,

Gehoonde slaven die zich rillend nijgen;

De grimm'ge Winter moet zijn wil volvoeren.

__

Rouwzwarte raven, klaaglijk roepend, stijgen

Uit neveldreven waar ze op lijken loeren.

Stormwilde meeuwen laten mak zich voeren

Op grijzen vijver, waar de waatren zwijgen.

__

O boomen trouw, in ketenen geslagen!

O meeuwen trotsch, van de eigen zee verdreven!

O vijver vrij, die menschenvolk moet dragen!

__

Uw winterlijden lijkt mijn dichterleven:

De strenge Stof, die doet zoo droef mij klagen,

Knelt, temt en stremt mijn Ziel, die vrij wil streven.

ze = 3

Ze is drie en ze krijgt een brilletje. Een roze, zelf uitgekozen. Twee glazen voor grote ogen, net boven de speen.

hoe lang nog?

Gezien de weinige nieuwe berichten in de laatste paar weken, denk ik er sterk over de waan van de dag op te doeken, te verwijderen, te vernietigen, van het net te halen.

Europeana is vandaag de lucht in gegaan.

woordverificatie

Om een reactie op een weblog te kunnen plaatsen, dient de schrijver van de reactie een aantal door de computer gekozen letters over te tikken. De woordverificatie. Deze letters worden willekeurig gekozen. Meestal iets als bzssfrg, o.i.d. Maar soms zit het mee, zoals vandaag, toen ik onderstaande woordverificatie tegenkwam.

peutergeluk

met een snottebel vol zand
op de houten zandbakrand

agenda

Bladeren, van voor naar achteren en weer terug. Ergens moet nog een lege bladzijde zijn.

harry #28

Harry is in zijn nopjes over het feit dat hij niet zo'n spaarder is, gezien de huidige crisis op de financiële markt.

harry #27

Harry laat de afwas staan. Het is vrijdagavond en dan gaat Harry op stap. Dat hoort zo, op stap gaan op vrijdagavond. Een borrel drinken. Niet dat Harry het leuk vindt, daar gaat het niet om. Harry staat buiten te roken en schrikt van zichzelf wanneer hij zijn collega Vincent net iets te frivool op de schouder slaat en roept is toch gezellig, man!

focus

Ssssst. De televisie staat aan. Ik probeer het te volgen. Zou je dus altjeblieft stil willen zijn? Je verhalen hoor ik nog wel, als dit is afgelopen mag jij. Of in de reclame.
Lekker nog een bakje koffie. Een schepje is genoeg.
Ik heb best wel een leven. Maar nu moet je even stil zijn. Ik volg dit.

muziek

tuit je lippen en fluit - fluit!
sla ritme met handen op de buik
hoofd tussen de schouders
ganzenwaggelpas en fluit

harry #26

Harry geniet van het zonnetje, al moet de jas er nog wel bij aan.

plantsoenendienst

De man werkt voor de gemeentelijke plantsoenendienst. Zijn functie lijkt zich te beperken tot het controleren op en eventueel verwijderen van onkruid. Dat doet hij vakkundig. Hij kijkt, speurt en oordeelt. Wanneer hij tot de conclusie is gekomen, na rijp beraad, dat het hier inderdaad om onkruid gaat, knikt hij stram door de knieën om met een soepele beweging het plantje uit de grond te trekken en van zich af te werpen.
Eenmaal herrezen draait hij voldaan een shaggie, rookt het half op om vervolgens nog maar eens een blik te werpen op het plantsoentje. Wie weet is er meer onkruid.
Ik zou kunnen schrijven dat hij de kantjes eraf loopt, maar het is beter om in dit geval te spreken van de kantjes eraf wachten.
Wat moet de man een heerlijk leventje hebben, alles op z'n gemakkie en nog betaald krijgen ook, al is het niet veel.

harry #25

Harry moet eerst even nadenken als de psychiater vraagt wat voor dier hij in een volgend leven zou willen zijn. Harry gelooft niet in reïncarnatie, dood is dood, denkt Harry. Maar ja, dáár kan Harry niet mee aankomen, hij wil waar voor zijn geld. Die psychiater vraagt genoeg per uur en al is Harry tot in de puntjes verzekerd, dit keer moet hij zelf betalen.
Harry denkt zo hard na, dat hij het in zijn oren hoort kraken. Pijn doet het. Wat voor dier zou hij willen zijn.
De psychiater kijkt hem ondertussen verwachtingsvol aan, dat ziet Harry ook wel. Hij moet nu toch met een antwoord komen, wil hij niet gelijk gedwongen opgenomen worden.
Dan, zonder dat Harry weet waar het vandaan komt, rolt het van zijn tong: een slak.
Hij schrikt er zelf van en kleurt rood. Er is geen weg meer terug en dus verzint Harry de rest er ook maar bij: die heeft nooit haast.
De psychiater lijkt diep in gedachten verzonken, heeft hij het wel gehoord? Als Harry zijn mond open doet om snel een ander dier te noemen, zegt de psychiater: juist ja, een slak dus.
Er is geen hoop meer, Harry is verloren.

zondag wederom

Kan een zondag ooit anders worden? Ja, ja, ja, ik weet het, het is net wat je er zelf van maakt, bla, bla, bla. Maar laten we elkaar nou eens recht in de ogen kijken - figuurlijk dan, ik zit achter een computer en jij ook - en geef me dan eens echt antwoord op de vraag of een zondag ooit anders kan worden.
Verlicht mijn geest, schud mij wakker. Laat mij zien dat een zondag anders kan, slechter desnoods, als het maar anders is.
Zaten er maar vijf zondagen in een week, héérlijk dat niks doen.

strand

Gisteren. Het strand van IJmuiden, wederom. Genoeg wind om een vlieger op te laten. De kinderen zoeken, met een tas in de hand, schelpen. Eén criterium, ze mogen niet gebroken zijn. Met de laarzen aan het water in, diep genoeg dat het net over de randen slaat en de sokken nat maakt.

Heen over de Lange Nieuw, terug over de Lange Nieuw. Mensen wachten op de bus. Een meeuw gaat er vandoor met een knakworstje. Het kost vijftig cent om van het toilet gebruik te mogen maken.

Door Amsterdam, daar is het altijd druk. Richting de bossen. Ergens halverwege een parkeerplaats met een wipkip. Het gras is net gemaaid. Stukken papier en plastic dwarrelen over het asfalt.

Het benzinepeil daalt, de snelheid loopt op.

De chaingang in mijn kop zingt.

I'm goin' home

Oooh Lord

I'm goin' home

Lord Lord

I'm goin' home

werk

Midden in het kantoor waar ik binnen loop, op de grond, ligt een muis, keurig op zijn buik. Het beestje is op sterven na dood. Aan de linker zijkant van zijn buik heeft hij een gapende wond waar insekten in en uit kruipen.
Het beestje moet in doodsangst verkeren, voor hem staat een reus met waarschijnlijk weinig goeds in de zin. Zijn hele wezen wil maar één ding: vluchten, maar zijn pootjes willen hem niet meer dragen.
Zou het beestje het liefst willen dat ik met druk van de hak van mijn schoen zijn nek breek?
Achtenveertig uur verder en ik kan het beestje niet vergeten.
Een muis heeft kraaloogjes die niet vochtig worden als het beestje pijn heeft.
Hoeveel koffie heb ik gedronken sinds het muisje is gestorven? Hoeveel flauwe grappen heb ik sindsdien uit mijn mond laten rollen?
Twee keer heb ik mijn kinderen een zoen voor het slapen gaan gegeven. Tijd loopt door.
Eén bureau met zeven stoelen. Eén computer en ruimte genoeg om er nog één neer te zetten. Twee grote ramen met schermen die met één druk op de knop zakken om de zon tegen te houden. Twee kasten, twee laden en een bakje voor de pennen. Een telefoon die alleen maar rinkelt op onmogelijke momenten.
Het is werk, het betaalt de rekeningen.

zondag

Het is zondag. Ik rook wat meer en ik doe wat minder. Ontbijt niet eerder dan een uur of tien. Ik moet nog een wasje draaien, maar waarom zou ik als het ook morgen kan. Er is nog nooit een mand vol vuile was weggelopen. Op het richeltje plank voor de boeken ligt een laagje stof, ik zou het kunnen wegvegen, ik zou ook één voor één de boeken uit de kast kunnen pakken en even doorbladeren. De kinderen kijken een filmpje, met open mond. Blijkbaar is het spannend. Ik neem nog een bakkie koffie. Gelukkig hoef ik er niet uit voor de hond, we hebben geen hond.
De hond is voor mij het tegenovergestellende van de consumptiemaatschappij. In de consumptiemaatschappij streeft men naar hebben, naar bezit. Ik wens geen hond te bezitten.
Zelfs het zonnetje begint er bij te schijnen. Naast mij ligt een open pak koeken met nog drie roomboter ovalen erin. Overblijfselen van het gesprek van gisteren.
Ik ken een vrouw die als kind, toen ze net kon lezen, alles las, zelfs de etiketten op de potten jam, bonen en augurken, de verpakkingen van de hagelslag en de rijst. Ik kan me voorstellen dat ze ook de verpakkingen las van koeken, van roomboter ovalen.
In de film Pat Garrett and Billy the kid zit een scene waarin Alias, gespeeld door Bob Dylan, gedwongen wordt om de etiketten van de blikken in een grote voorraadkast hardop te lezen. Daarvoor zet hij zijn bril op, als mijn geheugen mij niet te veel in de steek laat. Hilarische scene.
Zit er ook een hond in Pat Garrett and Billy the Kid? En een zondag?
In ieder geval geen roomboter ovalen, wel bonen.

harry #24

Harry gaat vandaag de eendjes voeren. Hij heeft een paar sneedjes oud brood in een plastic tasje, in zijn binnenzak gestoken. Aan de kant van zijn hart.

Niet dat Harry zo dol is op eendjes voeren, maar ergens in zijn achterhoofd hamert het nog wel van vroeger: wie goed doet, die goed ontmoet, dat zei zijn moeder altijd. En aangezien er vanavond weer een trekking is van de loterij, kan het geen kwaad om eens goed te doen, dat verhoogt de winkansen, denkt Harry. Misschien heeft hij wel gelijk.

Aan de kant van de sloot blijft Harry staan, hij scheurt stukken van het oude brood en werpt die op het gras. Van alle kanten komen eenden aangesneld, de een nog brutaler dan de ander. Er is er zelfs eentje bij die naar de kwastjes op Harry's instappers pikt en als niemand kijkt, jaagt Harry het brutale beest weg met een schoppende beweging. Het beest deinst verschrikt terug, maar valt na de eerste schrik opnieuw aan en voor Harry zich goed en wel heeft kunnen herstellen heeft het brutale beest gezelschap gekregen van nog twee, drie eenden die vechten om een hapje van de kwastjes.

Verschrikt loopt Harry weg met achter zich aan een handvol hongerige eenden. In zijn hand nog een stuk oud brood dat hij als een laatste daad van verzet naar de eenden smijt.

Het winnen van de loterij kan hij nu wel vergeten, klote eenden ook.

het gesprek

"Flummmie griebels kwa nog?"
"Willieflattei mijka poerpoer gabba Erpo angs Wuv oela mei."
"Swaqu be Erpo angs Wuv?"
"Jennig wholla bet Knof."
"Knof et Erpo'x boksi."
"Nokka!"
"Mosjum, da."
"Ke Erpo."

vinyl

Ik ben betweterig en eigenwijs. Stronteigenwijs. Maar ja, ik heb in dit geval dan ook gewoon gelijk. Sorry.

Vinyl klikt beter dan cd. Véél beter. Waarom? Ik kan een wollig verhaal tikken over 'een warmer geluid', 'meer diepte' en meer van dat soort vage omschrijvingen, maar daar wordt niemand wijzer van.

Vinyl draaien is een beleving. Het begint al bij de hoes. Lekker groot, dik karton. Geen leesbrilletje nodig om te kunnen lezen welk wie op welk nummer speelt. Daarna volgt de kunst om die grote zwarte schijf zó uit de hoes te peuteren dat de vingers alleen de rand en het label raken. Nooit de groeven met de vieze vette vingertjes beroeren!

Vervolgens de plaat op de draaitafel, de naald boven de inloopgroef hangen, da's mikken, en langzaam de naald laten zakken.

Niet even dat ene iets mindere nummer doordrukken, zoals bij cd zo makkelijk gaat.

Een minuutje of twintig, dan sta je al weer op om de plaat om te draaien, voorzichtig. Naald weer boven de inloopgroef, enz.

En dat geluid!

Vinyl draaien, daar ga ik voor zitten. Een cdtje kan zo even tussen neus en lippen door. Niks mis met cd's - laat ik daar duidelijk over zijn - maar cd's verhouden zich tot vinyl als een knakworst tot een biefstuk.

Olympische spelen

Ik hoor de hele dag ditjes en datjes over de Olympische spelen - we hebben weer goud - ik heb niks met de Olympische spelen. Ik kan niet wachten tot de Olympische spelen zijn afgelopen.

Paul Snoek 17/12/1933 - 19/10/1981

In eindeloze dreven

wandelen boeren

als roerdompen

naar het olijven lof

de namiddag is vol

stilte en klokgelui

straks gaan de boeren

weer huiswaarts

in een eindeloze

verveling.

dankjewel

Ik kom net uit de stoel van de tandarts. Het is best een aardige vent, daar niet van, maar zijn werkzaamheden bevallen me slecht.

Ondanks de verdovingen en de aandacht proberen te focussen op elders, heeft hij me pijn gedaan, en flink ook.

Ja, ja, ja, beter poetsen, enz.

Mooi kletsen, heb ik wat aan. Nu doet het pijn, nu is het te laat.

Ik ben geen slecht mens, dit heb ik niet verdiend, toch?

Het zweet parelde op mijn voorhoofd. Het brommen en gillen van de boor. Kokhalsneigingen door de watjes en de achter in mijn keel vallende stukjes kies.

En nogmaals, het is best een aardige vent, daar gaat het niet om, maar moeite kost het me wel om bij vertrek hem netjes een hand te geven en 'dankjewel' te zeggen.

vis

Een simpel afdrukje van een vis. Niet groter dan een paar centimeter. Vijfentachtig miljoen jaar oud. Gevonden ergens in Brazilië. Wie goed kijkt ziet de afdruk van de ruggegraat. Een ruggegraat van vijfentachtig miljoen jaar oud.

Donald Duck

Omdat ik er zo verschrikkelijk om moet lachen:

Jerry Wexler

De 'bedenker' van de term rhythm and blues, producer Jerry Wexler, is overleden. Hij is 91 jaar geworden.

vette apen

Zo schrijf je over de frika(n)del, zo wordt door the powers that be overwogen het aantal snackbars in achterstandswijken terug te dringen.

Iets meer dan een uurtje geleden de huisarts / politicus Rob O. mogen horen oreren op radio 2 dat we met z'n allen vette apen worden indien de hoeveelheid snackbars niet teruggedrongen wordt.

Rob O, o, o, 0, 0, 0 heeft zich opgeworpen als moraalridder. Met het zwaard getrokken en de benen stevig om een knol geslagen trekt hij de achterstandswijken in, zo stel ik me voor.

Dat komt goed uit, snackbar 't Hoekje zoekt nog een frika(n)delsnijder.

frika(n)del

Is het nou frikadel of frikandel?

Volgens [lekkers van...] Beckers is het frikandel, volgens De Vries snacks is het frikadel. Wat is het nou?

In de Woordenlijst Nederlandse taal - het groene boekje - staat wel frikadel, maar geen frikandel.

Van Dale dan:

frikadel (de; -len; frikadelletje) [1599-1607 Fr. fricadelle] 1 worstvormig stuk gebraden gehakt 2 (gew.) gehaktballetje.

frikandel (de; -len), (spreekt.) frikadel (zie ald.).

Samenvattend: volgens het groene boekje is het dus frikadel, volgens Van Dale is beide goed en is het zowel de frika(n)del zoals ik die ken uit de snackbar, als een 'gehaktballetje'.

Dan maar online encyclopedie Wikipedia.

Bij frikadel staat: een ronde compacte gehaktbal met bepaalde kruiden.

Bij frikandel staat: Een frikandel (tot 2005 officieel gespeld als frikadel) is een langwerpige, donkergekleurde worst die warm gefrituurd wordt gegeten.

Dus, volgens het groen boekje vraag ik in mijn snackbar in het vervolg om een frikadel, volgens Wikipedia vraag ik, sinds kort, om een frikandel en volgens Van Dale maakt het geen donder uit.
Nb. de Woordenlijst Nederlandse taal net even online en daarin komt zowel frikadel als frikandel voor.

Ook maar even Van Dale online bekeken:

fri-ka-del (de; frikadellen; frikadelletje) 1 (in België; informeel) gehaktbal

fri-kan-del (de; frikandellen; frikandelletje) 1 snack, bestaande uit een rolletje gehakt vlees

Zowel de samenstellers van de Woordenlijst Nederlandse taal als van Van Dale blijken van gedachte te zijn veranderd en nog steeds zijn ze het niet eens.

Volgende keer in de snackbar bestel ik een frika(n)del, om zeker te zijn.

harry #23

Harry heeft al dagen jeuk. De plek op zijn linker kuit wordt met het uur groter en roder. Op de dokter heeft hij het niet zo - straks moet hij naar het ziekenhuis en komt hij nooit meer thuis - dus maar een beetje zelfdokteren.
Harry heeft al van alles op de plek gesmeerd. Nivea, uienzalf, dagcreme, nachtcreme, zonnebrandolie, zonnebrandmelk, scheerzeep, boter en smeerolie. Maar niks lijkt te helpen, behalve krabben. En krabben helpt alleen maar tegen de jeuk, de vlek blijft.
Straks moet Harry nog even naar de buurtsuper, voor pindakaas, rode wijn, zonnebloemolie en erwtensoep.
Vanavond eet Harry biefstuk met gebakken aardappeltjes, moet hij ook nog kopen.

knorretje

Terugdenkend aan de toneelstukken van Shakespeare (zie onder)

Gisteren in de dierentuin wees een meisje op een tapir en vroeg aan haar oma "wat is dat?" Het antwoord van oma: "Een soort knorretje, maar dan anders."

boek #2

Gisteren. De grote boekenmarkt te Deventer. Het zonnetje schijnt. Dagjesmensen breken met de reglmaat van de klok een boek open en leggen het weer terug op de kraam. Een jonge vrouw slaat de verzamelde werken van Shakespeare open en zegt "dat is grappig, het zijn allemaal toneelstukken."

boek

"Ga je morgen nog naar de boekenmarkt?"
"Nuh, ik heb al een boek."
"?"
"Je weet wel, die ene met dat verhaal over die mensen."
"?"
"Je weet wel, die ene die ik vorig jaar van jou heb gekregen!"
"Ooh, die! God, hoe heet 't ook al weer?"
"'t Heeft een rode kaft."
"Jaah! Nou wee'k 't. Die heb ik zelf ook! Mooi boek."
"Vond je?"

Hermans

Het sadistische universum gisteravond uitgelezen. Wat zal ik zeggen? Het is een goed boek. Ik heb het op een boekenmarktje gekocht voor drie euro. Kom daar nog maar eens om, een paar uur genot voor drie euro.
Willem Frederik Hermans is een groot schrijver.
'De grote drie'. Met deze grote drie ben ik snel klaar.
Mulisch de grote arrogante trol
Reve de grote boterbabbelaar
Hermans de grote schrijver

vogel

Er zit een vogel in de tuin, een bruin geval, niet zo klein, ik denk dat hij net in mijn handpalm past. Het beest ziet er een beetje verlopen uit, af en toe fladdert hij een beetje met zijn vleugels, alsof hij aan het oefenen is voor het grote werk.

Zo zit hij een kwartiertje in de zon. Dan vliegt hij op en net als ik me afwend omdat hij tegen het raam zal klappen, zwenkt hij weg om voorgoed te verdwijnen.

harry #22

Harry is vergeten te leven. Als iemand hem zou vragen wat hij de afgelopen twee, drie weken heeft gedaan, zou hij het niet weten zonder zijn agenda te raadplegen. 'Vegeteren' zou het beste antwoord zijn.

prikkie

Het boek Na Valentijn van Esther J. Ending afgelopen zaterdag op de kop getikt voor een 'prikkie'. Het is niet bijzonder goed geschreven, maar het dwingt tot uitlezen.
Al lezende bleef de hunkering naar de ontknoping in mijn achterhoofd hameren, zonder dat dit de overhand nam, zoals bijvoorbeeld bij het lezen van The Shining van Stephen King.
De ontknoping was een desillusie, de opgebouwde spanning sterker dan de ontlading.
Toch kan ik een ieder aanraden Na Valentijn te lezen, mijn mening is geen stuiver waard.

uitzondering

Tegen al mijn gewoontes in ben ik een paar dagen op vakantie geweest, net over de grens. Bovenstaande foto is gemaakt bij kasteel Bentheim in Bad Bentheim. Het is één van de iets meer dan vierhonderd foto's die gemaakt zijn.

mozarella

Mozarella wordt gemaakt van de melk van een waterbuffel. Met emmer en krukje de wei in. De waterbuffel tegenkomen. Dat is nog eens wat anders dan duiven melken.

beroemde blauwe regenjas

Memory is meant to fade, it is designed that way for a reason...

Leonard Cohen schreef de song Famous blue raincoat, Tori Amos maakte de song meer dan twintig jaar later zich eigen, de minder bekende youtube-helden gaven het beeld.

Memory is meant to fade, it is designed that way for a reason...

pakket

TNT post in een groot bedrijf, met duizenden mensen in dienst. Ik kan me echter niet voorstellen dat van die duizenden medewerkers er één is die net zo klantvriendelijk is als onze pakketbezorger. De man is een wandelend visitekaartje voor TNT post.
Een pakket ontvangen is altijd een 'feestje', maar het overhandigd krijgen door onze pakketbezorger, geeft het een extra dimensie. Als het toefje slagroom op de taart.
Het is altijd een tegenvaller als er een pakket komt op zijn vrije dag, de slagroom moet ik dan ontberen.

beter

Ik ben niet ziek, ik ben alleen nog niet beter gemeld.

Joseph Roulin

Gisteren bij de kringloopwinkel het boekje Joseph Roulin - de postbode van Van Gogh van Pierre Michon gekocht. Een dun boekje, om in één avond uit te lezen, wat ik gisteren dan ook heb gedaan.
Het valt tegen, het lijkt zo'n mooi gegeven, een boekje over Joseph Roulin, de postbode met de baard wiens gelaat op ieders netvlies ligt, maar waarvan niemand lijkt te weten wie het was. Alleen een naam en een baard.
Het boekje heeft mij niet wijzer gemaakt. Het lezen doodt de tijd, niet meer.
Blz. 8: We weten ook wat kleinigheden over zijn leven en als hij die onder zijn eigen gezicht in de langdradige noten in zeer geleerde boeken zou zien verschijnen, zou hij daar zeer verbaasd over zijn. We weten bij voorbeeld dat hij eind 1888 door de posterijen van Arles naar Marseille werd overgeplaatst, waarmee hij bevorderd werd op grond van zijn ijver of gedegradeerd op grond van zijn dronkenschap, dat is niet bekend
Misschien had Roulin wel zelf om overplaatsing gevraagd, was hij op Arles uitgekeken. Wie zal het zeggen.
Een mooie baard voor een schilder als Van Gogh om op het doek te vangen.

Buddingh' (herhaling)

Niets mooier dan de aantekeningen uit En in een mum is het avond ieder verband te ontnemen:

Alles hangt toch samen: nu ben ik, door de tweezet, weer bij Mallarmé beland! (blz. 232)

'Mies' voor 'drook' is inmiddels 'mieske' geworden. En 'beknozzeme' toch ook (weer) 'bezjoemene'. (blz. 118)

Twintig minuten later: de knoop toch maar doorgehakt en de negen delen telefonisch besteld. We zien wel weer. (blz. 246)

harry #21

Harry is nat, tot op het bot. Harry was net 'een stukje aan het wandelen', zoals zijn huisarts het noemt, omdat het goed voor hem is, op zijn leeftijd, enfin een stuk wandelen dus, toen het begon te stortregenen.

De eerste paar minuten vond Harry het verschrikkelijk, lopen in de regen, maar toen hij eenmaal geheel doorweekt was, vond hij het ook wel weer lekker.

Een beetje net als vroeger.

Vroeger moest Harry twaalf kilometer fietsen naar school. En 's middags weer twaalf kilometer terug, naar huis. Als het dan regende kwam hij doorweekt aan.

En altijd zat zijn moeder thuis te wachten met een vers kopje thee, altijd.

koffie

Mijn dochtertje heeft vandaag vrij van de peuterspeelzaal. Ik krijg een bakje koffie van haar, zelf gemaakt, een paarse plastic mok gevuld met lucht. Het smaakt goed.

Ze krijgt van mij een glas sap. Met een koekje.

Sopranos

Sinds gisteravond een uur of half twaalf kan ik zeggen dat ik alle afleveringen van the Sopranos heb gezien.

Ik zou een verhandeling kunnen afsteken over hoe geweldig de serie is, maar iedereen die dat wil weten, weet dat al, dus waarom zou ik?

Twee opmerkingen: ten eerste, het eind is goed, het beeld op zwart. Dit kunnen de makers alleen nog verprutsen door over een tijdje weer verder te gaan met de serie. Ten tweede: Silvio Dante, een karakter zó over the top neergezet dat het hylarisch wordt.

En nu?

Nu opnieuw beginnen, bij serie 1 aflevering 1.

Pluisje en Oortje

Zoals ik hier eerder schreef, mijn kinderen wilden een konijn. Afgelopen maandag was het dan zo ver. Eerst een hok, stro, voer, een voerbakje en een waterfles gekocht. Daarna in de stromende regen acht tegels van dertig bij dertig gekocht en, nadat ik een stuk gras had weggehaald, gelegd.
Rond half vijf met hoge snelheid naar de kinderboerderij gereden, daar hebben de kinderen allebei een konijn uitgezocht. De een heet Pluisje en de ander Oortje.
Eerlijkheidshalve moet ik er bij zeggen dat ik er zelf ook wel lol in heb.

Buddingh'

De dagboeken van dichter C. Buddingh' zijn nep, gefabriceerd met de toekomstige lezer in gedachten, zo heb ik al meerdere malen gelezen, o.a. bij Jeroen Brouwers, en daarom van geen enkele waarde.
Natuurlijk heeft Brouwers (en de rest) gelijk, en toch is het aangenaam lezen in de dagboeken van C. Buddingh'.
Af en toe koop ik een deeltje bij een kringloopwinkel of een antiquariaat voor een handvol stuivers, vorige week nog.
En in een mum is het avond heet het deel, het beslaat de jaren 1972 - 1974.
Het begint met Soms hoor je dingen, zie je dingen, vallen je dingen te binnen, waarvan je denkt: ja, interessant, moet ik opschrijven. Maar als je je pen al gepakt hebt, is er iets in je dat maakt, dat je het toch niet noteert.
En zo kabbelt het bijna driehonderd bladzijdes voort. Laat Buddingh' maar kabbelen.

Judocus Henricus Antonius van der Heijden

info

Musca domestica

Musca domestica, in de volksmond huisvlieg, in de geïrriteerde mond, die kl..-vlieg.
Ik word er gek van, een legertje van drie vliegen heeft het op mij voorzien. Ze zoemen rond mij kop, landen op mijn armen en handen om met hum kriebelpootjes de klapbeweging op te wekken.
Vliegen, ze zullen best een functie hebben in de evolutie - het grote geheel. Doodslaan doe ik dan ook niet zo snel, ik vang ze en zet ze netjes buiten.
Tegen beter weten in.

meer beesten: beesies.nl

verder dan verder

En vanochtend was het virus - een Trojandropper - terug. Het virus bleek niet alleen op de computer te zitten, maar ook op de digitale fotocamera.
Na het aansluiten van de camera op de computer is het gelijk weer mis, alle alarmbellen gaan meteen af.
Met dank aan de eerder opgedane ervaring en de mensen van de computerwinkel, is het probleem met een uurtje werk opgelost.
Alles is weer bij het oude oude, al heb ik nog wel de pest in.

Dock

Kijk naar de oude man op de foto, het kan ieders opa zijn. Een vriendelijke oude man. Eentje om ouderwetse moppen mee uit te wisselen.

Het is niet ieders opa, het is Dock Boggs, een briljant zanger en banjospeler. Meer rock 'n roll dan Lynyrd Skynyrd en Motörhead bij elkaar. Rock 'n roll is niet de looks, rock 'n roll is wat achter de stropdas verscholen gaat.

zwarte magie

Vandaag is de zwarte magie over het dorp gevallen als een verstikkende deken. Dat is natuurlijk overdreven, maar zo voelt het wel.
Het begon allemaal met de hoosbui, precies tijdens de vijf minuten dat ik naar buiten moest. Drijfnat kroop ik terug in de auto, als brildrager zag ik geen hand meer voor ogen, alleen druppels.
Tijdens de tweede bui, een uurtje of twee later, prijs ik mezelf gelukkig dat ik binnen ben. Dan slaat de bliksem in, nog geen honderd meter van waar ik sta. Twee huizen zijn geraakt, het duurt zeker tien minuten voor ik de brandweersirenes hoor.
Weer een uurtje later zit ik in de auto, twee kinderen op de achterbank wanneer, midden op een drukke weg, onder de motorkap het geluid van scheurend metaal komt. Motor uitzetten en de auto, toch bijna duizend kilo, in mijn eentje naar een parkeerplaats duwen, een stuk verderop.
Daarna de gebruikelijke routine: schelden, vloeken, tieren en de garage bellen.
Wanneer een monteur arriveert om de auto weg te slepen, blijkt er niks meer aan de hand met de auto, ik kan gewoon naar huis rijden.
Eigenlijk heb ik verdomd mazzel gehad. De bliksem is niet op mijn kop ingeslagen, de auto hoeft niet voor de vakantiegeldverslindende reparatie naar de garage. Het enige dat mij is overkomen is dat ik natgeregend ben en met de hoge temperaturen was dat best aangenaam.
De zwarte magie mag dan over het dorp gevallen zijn als een vertikkende deken, ik ben ontsnapt.

verder

Na gelazer met de computer, ben ik nu weer terug. Een Trojan probeerde systematisch mijn computer te slopen - en kwam een heel eind.
Na een uur of drie zoeken en puzzelen had ik eindelijk de Trojan weten te verwijderen, maar daar hield het nog niet mee op.
Het besturingssysteem op mijn computer bleek beschadigd, een uur of vier, vijf zoeken naar herstelmogelijkheden.
Toen bleek dat herstellen niet meer mogelijk was, zat er niets anders op dan zoveel mogelijk documenten proberen te redden - uurtje werk - om vervolgens de computer geheel opnieuw in te richten, wat héél veel werk is en ik niet alleen kan.
Nu, vijf dagen ná de ontdekking van de Trojan is het eindelijk voor mekaar en kan ik weer aan het werk.
Wat ik met de maker van deze Trojan - of welk computervirus dan ook - zou willen doen, durf ik niet te zeggen, maar veel goeds is het in ieder geval niet.

krankzinnig

Nietzsche is alleen al interessant omdat hij de laatste elf jaar van zijn leven krankzinnig was. De krankzinnig geworden filosoof, waar ligt de grens tussen krankzinnig en wijs?
De filosoof geworden krankzinnige.
Vijftien jaar geleden een paar uur in de nacht met een krankzinnige in een portiek gezeten, ik had nog nooit zoveel wijsheid in zo'n korte tijd gehoord.
Zijn we niet allemaal kranzinnig wanneer het ons het slechtst uitkomt? Ik denk zelden recht, streef dat ook niet na.
Het is een mooi woord: krankzinnig. Mooier dan woorden als bloembak, aquariumpomp en gek.
Het leven is nooit simpel geweest, om over denken nog maar te zwijgen.

De ziekte is een machtige stimulans. Maar je moet voor die stimulans wel gezond genoeg zijn. (uit Nietzsche's nagelaten fragmenten, deel 7 blz. 393)

Nietzsche had een zus, die was pas krankzinnig. Ze herschreef een aantal van Nietzsche's boeken zodat ze binnen de Nazi-ideologie pastten.
Ze werd nooit opgenomen of verpleegd voor haar krankzinnigheid.

image

Soms heeft een mens een vermomming nodig om op waardige wijze aan het dagelijks leven deel te nemen. Om het opstaan dragelijk te maken ligt - de kleding - de verpakking al klaar op te stoel. Neem bijvoorbeeld Superman, er blijft niets van hem over zonder cape.
Geen image, geen held.
In essentie zijn gewone stervelingen niet anders, image is alles.
In mijn geval spijkerbroek - al jaren hetzelfde merk, model, maat en kleur - met een t-shirt.
Image is simpel, het vraagt niet meer dan vastberadenheid.
Een superheld zal ik wel nooit worden, een cape staat mij nu eenmaal niet.

harry #20

Harry heeft een vruchtbare dag gehad, maar daarvoor moet hij dan ook de prijs betalen. Knallende koppijn. Het bloed klopt in de aderen rond zijn slapen, alsof het een weg naar buiten zoekt. Even liggen is het enige dat Harry nog wil. Even liggen in de stilte, in het donker. Uit de knallende zon.

Als het aan Harry ligt, gaat het nu regenen. Lang en hard.

foto

beeld

Er moet opgeruimd worden, maar ik heb geen zin. Dan doe ik het ook niet, al irriteer ik mij wel aan de zooi. De oplossing is simpel, maak een foto. De zooi is beeld geworden. Het beeld mag niet verstoord worden door het verplaatsen van een beeldelement.
Ik ben tevreden. De zooi is verdwenen, er is een beeld ontstaan. Het enige dat ik heb gedaan, is een foto maken.

vogels

Vrijdagavond - zaterdagochtend. Het verdrijven van de verveling, een uurtje. Niet meer dan een stuk papier, een potlood en een doosje zachte pastels. Heerlijk.

harry #19

Harry gaat zichzelf verwennen. Met een tientje op zak gaat hij naar de buurtsuper en koopt een vette, ranzige slagroomtaart om 'm thuis, in z'n eentje, rechtstreeks uit de plastic doos, met grote brokken tegelijkertijd naar binnen te schuiven.
Harry is nog niet halverwege wanneer zijn maag in opstand komt. In hetzelfde tempo als waarmee Harry de eerste stukken taart naar binnen heeft geschoven, probeert de taart nu weer op onnatuurlijke wijze Harry's maag te verlaten.
Het is even doorzetten, maar binnen het half uur heeft Harry de taart voor driekwart naar binnen gewerkt. Het laatste stuk gooit hij in de prullenbak, een mens moet ook niet overdrijven.

Schopenhauer

Waar anders dan in onze eigen werkelijke wereld heeft Dante de stof opgedaan voor zijn hel? En toch is het nog een heel ordentelijke hel geworden. Toen hij daarentegen voor de taak kwam te staan de hemel en zijn geneugten te schilderen, zag hij zich voor een onoverkomelijke moeilijkheid geplaatst, omdat onze wereld daarvoor volstrekt geen materiaal heeft te bieden. [Arthur Schopenhauer - De wereld als wil en voorstelling I (uitgeverij wereldbibliotheek, 1997. Vertaling Hans Driessen. Blz. 475 / 476)]

Van de duizenden boeken die ik heb gelezen, heb ik alleen van De wereld als wil en voorstelling wakker gelegen. Bij Schopenhauer is er geen doekje voor het bloeden, bij Schopenhauer is er alleen de ellendige waarheid, vakkundig opgeschreven.

Voor De wereld als wil en voorstelling had ik De goddelijke komedie van Dante al gelezen, waarvan het eerste deel - De hel - een genot is om te lezen. Helaas is het laatste deel - Het paradijs - haast onverteerbaar. Schopenhauer had gelijk, De hel is - in tegenstelling tot Het paradijs - sterk gelijkend op de wereld waarin we leven en daarom voorstelbaar, leesbaar.

Een portret van Arthur Schopenhauer hangt op het toilet. Het is goed om de man dagelijks in de ogen te kijken en geconfronteerd te worden met alle goede en foute waarheden uit De wereld als wil en voorstelling.

Een lezer moet scherp blijven.

voetbal is oorlog

"Heb je nog gekeken?"
"Tuurlijk, wat dacht jij dan. Jij?"
"Uiteraard. Wat een spanning, niet?"
"Vond je? Ik vond het tot ver in de tweede helft maar matig, hoor."
"Da's waar, maar toch wel spannend omdat het zo lang duurde voor een doorbraak."
"Wat wil je? D'r zat ook geen druk achter, de buit was al binnen."
"Dat is wel zo, maar je wil toch je visitekaartje afgeven."
"Die inzet kan je beter bewaren voor als het er echt om gaat. Ik begrijp het wel. Ik bedoel, als ik een klant eenmaal binnen heb, de papieren zijn getekend, besteed ik er ook minder aandacht aan."
"Dat is nou precies de reden waarom ik op de lijst voor promotie sta en jij niet."
"Ach, ik hoef niet meer zo nodig, mijn tijd zal het wel duren. Kijk, jij moet nog jaren tot je pensioen, jij hebt een gezinnetje te onderhouden. Ik bedoel, wat heb ik nou?"
"Tsja, nog koffie?"
"Nee, ik heb een fruitdag."
"Op jouw leeftijd nog op de pondjes letten? Maak je toch niet sappel. Je bent nou eenmaal lelijk geboren en dat zal ook nooit anders worden."
"En bedankt. Aardig hoor. Jij hebt makkelijk kletsen. Jij bent binnen. Vrouw, kinderen, leuk huis, twee auto's voor de deur, drie keer per jaar op vakantie. Jij bent gelukkig."
"Wat nou gelukkig, iedereen kan gelukkig zijn. Geluk moet je niet nastreven, geluk moet je afdwingen."
"Ach vent, lul niet. Wat weet jij nou van het leven. Wat weet jij nou van het leven? Je komt net kijken. Je bent nog nat achter de oren. Weet je, toen jij nog in de luiers lag, toen sloot ik al deals met..."
"Ja, ja, ja, die verhalen kennen we nu wel. Maar wat presteer je nu nog behalve je stoel warm houden? Niks toch, loser."
"Donder toch op man. Vroeger, vroeger was alles..."
"Ja, ja, ja, ik zei toch dat we dat liedje al kende. Je valt in herhaling. Tap eens uit een nieuw vaatje of beter, verras me eens echt en presteer wat."
"Iets echt presteren. Okee pikkie. Ik wed dat ik eerder drie nieuwe klanten - grote klanten - heb binnengehaald dan jij."
"Okee, appeltje eitje. Wat zetten we er op? Een flesje wijn?"
"Nee, kom op, dit is echt, serieus. Een doosje wijn."
"O, dus je wil de grote jongen uithangen, je bent zeker van je zaak. Dan weet ik het goed gemaakt en gaan we echt groot spelen. Laat me even denken.... Wat dacht je van je bonus? Durf je dat?"
"De eindejaarsbonus?"
"Ik bedoelde de bonus voor die drie binnengehaalde klanten... Maar goed, eindejaarsbonus, ook goed."
"Goed, eindejaarsbonus dus. Drie grote klanten dus."
"Okee, eindejaarsbonus is goed... maar trek jij dat financieel wel? Ik bedoel het is wel de eindejaarsbonus en je moet maar van één salaris rondkomen. Ik bedoel, ik vind het prima hoor, maar trek jij dat wel?"
"Ikke wel, ik ga sowieso winnen, dus da's geen probleem. Ik maak me meer zorgen om jou. Ik bedoel, we weten allebei dat je aan een nieuwe auto toe bent. Daar kun je mooi je eindejaarbonus voor gebruiken en als je die dan kwijt bent, heb je toch een probleem lijkt mij."
"Ik trek het wel, maar ik voel me toch een beetje verantwoordelijk, ik vind toch dat ik jou een beetje tegen jezelf in bescherming moet nemen... Laten we toch maar dat flesje wijn doen."
"Als het maar goeie is, hoor. Anders neem ik niet eens de moeite om die klanten binnen te halen."
"Is goed. Zeg, wanneer moeten ze eigenlijk weer spelen?"
"De kwartfinales? Ik weet het niet. Ik dacht, jij tipt me wel als het zo ver is."
"Ik bel John van personeelszaken wel even, die weet het wel."
"En die weddenschap?"
"Doen we nog wel een keer, nu moet ik eerst John even bellen."

harry #18

Harry heeft een geheim. Op zijn vrije dag reed hij stad en land af op zoek naar een glazen miniatuurolifant. Niet voor zichzelf, maar voor Samson, een man die hij al jaren kent. Om de paar weken spreken Samson en Harry af om een avondje te kaarten, te drinken of niks te toen. Aanwezig zijn, in elkaars gezelschap is genoeg voor een goede avond.

Samson heeft iets met olifanten en daarom wilde Harry hem verrassen met een glazen miniatuurexemplaar. Helaas, in de vijf grote steden binnen een straal van een uur rijden geen glazen miniatuurolifant.

En toch is Harry tevreden over deze dag. In een klein winkeltje, ergens achteraf in de stad A. stonden ze, flitsende groene laarzen.

Eerst wilde Harry ze laten staan, wat moet een fatsoenlijk heer met flitsende groene laarzen? Maar uiteindelijk kon Harry de verleiding niet weerstaan.

Thuisgekomen heeft hij ze even aangetrokken, voor Claire thuis zou komen - of de kinderen, stel je voor - om ze vervolgens onder in de klerenkast te verstoppen.

Niemand hoeft te het weten. Zelfs Claire niet.

Alleen al het weten dat ze er zijn, de flitsende groene laarzen, is genoeg. Weten dat hij ze uit de doos kan nemen, over zijn voeten en benen kan laten glijden. Als er niemand thuis is, en dan alleen, met de gordijnen dicht.

(voor mevrouw H.)

wijsheid

Nu het bijna vakantie is, de caravans op opritten worden gezet en van binnen en buiten een poetsbeurt krijgen. Minstens één keer per week tijdens de koffie de onvermijdelijke vraag ga je nog op vakantie? valt. Nu de koffers worden opgedoken en de navigatieapparaten als warme broodjes over de toonbank gaan, denk ik aan de Griekse filosoof Aeschylus: Wie echt gelukkig is, kan beter thuis blijven.

harry #17

Harry gaat door de folders. Een dik pakket lag er op de deurmat bij thuiskomst. Alles lijkt in de aanbieding, van shampoo tot racefietsen. Nu Harry wat geld te spenderen heeft, vakantiegeld, belastingteruggave, zien zijn ogen meer begerenswaardigs dan op gewone dagen.

Harry twijfelt nog tussen een home cinema set, de driedelige Van Dale en een digitale spiegelreflexcamera.

Geld moet rollen, zeker als Harry het heeft.

langzaam

Na het zuur komt het zoet en na snel komt langzaam. Weekend, zaterdag om precies te zijn. Met z'n allen in de auto richting grens, zijn de paspoorten mee? Tussen de landerijen een wegomleiding. Geeft niks, tijd genoeg.

Spreggen zie Doits?

Patat met kruiden, groot glas cola ernaast. Bijvullen kost een euro.

Kijk, de auto's hebben allemaal witte nummerborden met zwarte letters.

Altijd vriendelijk blijven, geen snoeppapiertjes op straat gooien. Thuis regende het nog, hier niet, hier regent het nooit.

Als je playmobil wilt kopen dan moet je hier wezen, hier is het goedkoop. Net als vlees, chocola en sterke drank. Het kost geen drol.

De kar is vol, de portemonnee is leeg. De kinderen slapen op de achterbank. Rustig maar, het is weekend, snel kan maandag weer.

Tussen de landerijen dezelfde wegomleiding.

Thuis, regen.

harry #16

Harry heeft het niet breed vandaag. Het is zijn eigen schuld, dat maakt het voor Harry alleen maar erger. Hij heeft Claire gisteren beloofd langs haar ouders te gaan om zich ook eens een keer van zijn goede kant te laten zien.

Maar hij is niet geweest. Niet dat Harry het was vergeten, maar hij had gisteren echt geen zin om het geneuzel van die ouwe hippies aan te horen en dus is hij maar niet gegaan.

Maar Harry weet nu al dat Claire daar vandaag achter gaat komen, het is tenslotte donderdag en op donderdag belt Claire altijd met haar moeder, tijdens het acht uur journaal.

Het is bijna acht uur, nog een handvol minuten.

Harry geeft Claire maar een extra zoen, op haar kruin, en een kop koffie met een koekje, nu het nog kan. Binnen het half uur is de sfeer om te snijden. Verwijten.

snel

Snel, snel, snel. De kinderen moeten opgehaald worden. Auto voor de ingang van de school half op de stoep. "Dag juf, tot vanmiddag!" Kinderen inladen, gordels vast. Thuis een boterham naar binnen schuiven en weer terug.

Parttime werken is een zwaar beroep.