De autoradio staat standaard op radio 2, het zal de leeftijd wel zijn. Een heel enkele keer mag het ding een kwartiertje op radio 1, maar vandaag niet, vandaag bleef het bij radio 2. Vandaag op radio 2, tussen het gebruikelijke geneuzel door, Papa van Stef Bos. Nou heb ik helemaal niks met Stef Bos, en als ik zeg niks, dan bedoel ik ook niks. Vooruit één ding heb ik dan met Stef Bos: ik mag hem niet.
Da's niet persoonlijk, maar zijn muziek en mijn smaak vloeken.
Niks bijzonders, niks aan de hand, zou men zeggen, ware het niet dat Papa in mijn kop blijft hangen. Alsof het in mijn hersenschors getatoeëerd is. Het blijft bij flarden, halve zinnen die boven komen drijven. En dan ook nog steeds dezelfde flarden. Ik heb dezelfde ogen en Ik hou van alle vrouwen en uiteraard het refreintje Papa, ik lijk steeds meer op jou.
Zo uit de context getrokken is het helemaal niks.
Dit moet uit mijn kop. Het beste medicijn is in zo'n geval iets hards, The Pixies of zo. Effe raggen en klaar.
Papa, ik lijk steeds meer.
Toch maar meer radio 1 opzetten, daar praten ze vooral.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten