De telefoon gaat, de nummermelder geeft anoniem. Ik pak op en zeg mijn naam. Geen reactie. In de verte hoor ik een jongen kletsen met een collega over computerspelletjes, wat ze gespeeld hebben, de score, hoe lang ze nog door gaan. Dit gaat ruim twee minuten door. Tussendoor roep ik een keer of drie mijn naam afgewisseld met hallo! door de telefoon, vergeefs.
De beller stapt - nog steeds pratend tegen zijn collega - over van het steken van veren in eigen reet aangaande computerspelletjes naar het belachelijk maken van mijn naam. Ik moet nu die-en-die bellen, achterlijke naam, je zou maar... enz.
Ik roep ja, daar spreek je mee! Hij hoort me, eindelijk. Ik leg hem even haarfijn uit dat zijn computerspelletjes mij niet interesseren en dat ik het onbeschoft vind dat hij mijn naam belachelijk maakt.
Voor hij kan reageren hang ik op.
Ik hoop dat hij terug belt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten