Harry #1



Met Pinksteren viert de Kerk de uitstorting van de Heilige Geest over de apostelen, zeven weken na Pasen. Deze gebeurtenis markeert de geboorte van de Kerk. [katholieknederland.nl]



Pinksteren is een dag extra weekend, maar voor Harry is het meer. Voor Harry is pinksteren hetzelfde als kerst, één dag bij zijn ouders en één dag bij haar ouders, maar dan zonder cadeautjes.
Al weken van te voren is het vastgelegd: eerste pinksterdag bij zijn ouders en dus tweede pinksterdag bij haar ouders, niet omdat dat het meest praktisch is, maar omdat het vorig jaar andersom was en als Harry iets niet wil, dan is het wel iemand voor het hoofd stoten. Het is de opvoeding die hij heeft genoten.
Onderweg naar zijn ouders weet hij al dat hij eerste pinksterdag gebraden duif met puree en een romig sausje eet, niet dat er ook maar iemand gebraden duif echt lekker vindt, maar zijn moeder maakt het al jaren, hij weet niet anders. Eerste pinksterdag eet hij gebraden duif.
En terwijl zijn moeder in de keuken staat te braden, een aria zingend die niemand ooit heeft kunnen thuisbrengen, wordt van hem verwacht dat hij met zijn vader discussieert over politiek, de staat van het land.
Zijn vader noemt het 'discussiëren', maar in de praktijk komt het er op neer dat hij moet luisteren naar het gal dat zijn vader uitspuugt. Van Harry wordt verwacht dat hij af en toe ja knikt of instemmend mompelt. Geen zware taak.
De kinderen spelen in een hoekje onder de trap met het meegebrachte speelgoed. Wanneer het spel te ruig wordt, grijpt hun moeder in. De enige rol van Claire deze eerste pinksterdag, die dan ook, tussen het snauwen naar de kinderen door, de dag vult met het staren door het raam naar de voortuintjes van de buren.
Tweede pinksterdag, bij haar ouders, is een ander verhaal. In een amicale sfeer wordt gezamenlijk de maaltijd van rijst met peulvruchten gemaakt. Op de draaitafel een plaat van Quicksilver messenger service.
Wie zijn bord niet leeg eet, doet een euro in de goede-doelen-pot, een jampot op het tafeltje naast het manshoge beeld van een of andere Oosterse god met acht armen.
Vloeken kost vijftig eurocent, het prijzen van een politicus rechtser dan Joop den Uyl kost twee euro.
Het zijn aardige mensen, zijn schoonouders, maar als Harry naar huis rijdt aan het eind van die tweede pinksterdag, denkt hij al aan de vette karbonade die hij zo in de boter laat sissen.
Morgen mag hij weer gewoon werken.

Geen opmerkingen: