Harry weet het ook even niet meer. Claire zou vijfendertig minuten geleden thuis moeten komen, maar ze is er nog niet. Ze belt ook niet, er zou toch niks gebeurd zijn?Misschien is haar beltegoed op. Stel nou dat er wel..., hoe moet het dan met de kinderen? Hoe moet hij het vertellen?
Harry kan natuurlijk ook bellen. Doet hij niet, hij weet al hoe het gaat.
"Waar blijf je nou?"
"Hoezo, je wéét toch da'k een vergadering heb!"
"Ja maar, je zou..."
"Ik zit nog in vergadering! Iedereen kijkt me aan!"
"Ja maar, dan bel je toch..."
"Alsof jij dat doet! Je weet toch hoe dat gaat!"
"Hoe lang duurt het dan nog... schat."
"Weet ik niet! Dag Harry!"
En net voor ze ophangt hoort hij haar nog mompelen "zeikerd".
Maar als ze nou niet in vergadering zit, als de vergadering al lang afgelopen is en ze al een uur geleden is vertrokken, dan... Niet aan denken.
Toch maar bellen, of niet.
Het is iedere week hetzelfde liedje. Als Claire thuiskomt zal Harry haar eens flink de waarheid zeggen. "Dan bél je toch!" Maar als ze nou niet thuiskomt.
Niet aan denken. Klote vergaderingen ook altijd!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten