Harry heeft een geheim. Op zijn vrije dag reed hij stad en land af op zoek naar een glazen miniatuurolifant. Niet voor zichzelf, maar voor Samson, een man die hij al jaren kent. Om de paar weken spreken Samson en Harry af om een avondje te kaarten, te drinken of niks te toen. Aanwezig zijn, in elkaars gezelschap is genoeg voor een goede avond.Samson heeft iets met olifanten en daarom wilde Harry hem verrassen met een glazen miniatuurexemplaar. Helaas, in de vijf grote steden binnen een straal van een uur rijden geen glazen miniatuurolifant.
En toch is Harry tevreden over deze dag. In een klein winkeltje, ergens achteraf in de stad A. stonden ze, flitsende groene laarzen.
Eerst wilde Harry ze laten staan, wat moet een fatsoenlijk heer met flitsende groene laarzen? Maar uiteindelijk kon Harry de verleiding niet weerstaan.
Thuisgekomen heeft hij ze even aangetrokken, voor Claire thuis zou komen - of de kinderen, stel je voor - om ze vervolgens onder in de klerenkast te verstoppen.
Niemand hoeft te het weten. Zelfs Claire niet.
Alleen al het weten dat ze er zijn, de flitsende groene laarzen, is genoeg. Weten dat hij ze uit de doos kan nemen, over zijn voeten en benen kan laten glijden. Als er niemand thuis is, en dan alleen, met de gordijnen dicht.
(voor mevrouw H.)
2 opmerkingen:
Man wat een plezier, om na een dag hard werken, chaos, zooi die van de ene kant van het gebouw naar de andere kant verplaatst moet worden (en wie ruimt er nu eens op!) Gillende keukenmeiden, cake en sjokolaatjes, een concierge die zich aan de eigen rug vasthoudt op de daarvoor bestemde momenten, en we gaan nog niet naar huis, nog lange niet, maar morgenmiddag wel.
Wat een plezier om dan een glimpje te mogen meelezen van Harry's klerenkast.
Vonkje in m'n ziel, glimlach op de lippen, ik wil meer.
Dankjewel. h
Ha die H!
Er komt altijd meer, meer Harry.
Zeker nu er tijd is.
Tom
Een reactie posten