Nietzsche is alleen al interessant omdat hij de laatste elf jaar van zijn leven krankzinnig was. De krankzinnig geworden filosoof, waar ligt de grens tussen krankzinnig en wijs?
De filosoof geworden krankzinnige.
Vijftien jaar geleden een paar uur in de nacht met een krankzinnige in een portiek gezeten, ik had nog nooit zoveel wijsheid in zo'n korte tijd gehoord.
Zijn we niet allemaal kranzinnig wanneer het ons het slechtst uitkomt? Ik denk zelden recht, streef dat ook niet na.
Het is een mooi woord: krankzinnig. Mooier dan woorden als bloembak, aquariumpomp en gek.
Het leven is nooit simpel geweest, om over denken nog maar te zwijgen.
De ziekte is een machtige stimulans. Maar je moet voor die stimulans wel gezond genoeg zijn. (uit Nietzsche's nagelaten fragmenten, deel 7 blz. 393)
Nietzsche had een zus, die was pas krankzinnig. Ze herschreef een aantal van Nietzsche's boeken zodat ze binnen de Nazi-ideologie pastten.
Ze werd nooit opgenomen of verpleegd voor haar krankzinnigheid.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten