poëzie

Een aantal jaar geleden - was het in 2000? 2001? - kwam een bloemlezing op de markt met daarin opgenomen de honderd beste Nederlandstalige gedichten. Gekozen door de lezers. Welke lezers 'de lezers' zijn weet ik niet. Wat ik wel weet is dat het niet verrassend is dat Denkend aan Holland van Marsman als beste gedicht werd gekozen.

Goed gedicht, maar niet mijn keuze. Mijn keuze - De nachtegalen van J.C. Bloem - komt wel in de lijst van honderd voor, maar niet zo hoog.

Er gaan maar weinig dagen voorbij dat ik dit gedicht niet in mijn hoofd hoor galmen. Vier regels, meer is het niet. Vier regels is genoeg:

Ik heb van 't leven vrijwel niets verwacht,

't Geluk is nu eenmaal niet te achterhalen.

Wat geeft 't? - In de koude voorjaarsnacht

Zingen de onsterfelijke nachtegalen.