zondag wederom

Kan een zondag ooit anders worden? Ja, ja, ja, ik weet het, het is net wat je er zelf van maakt, bla, bla, bla. Maar laten we elkaar nou eens recht in de ogen kijken - figuurlijk dan, ik zit achter een computer en jij ook - en geef me dan eens echt antwoord op de vraag of een zondag ooit anders kan worden.
Verlicht mijn geest, schud mij wakker. Laat mij zien dat een zondag anders kan, slechter desnoods, als het maar anders is.
Zaten er maar vijf zondagen in een week, héérlijk dat niks doen.

strand

Gisteren. Het strand van IJmuiden, wederom. Genoeg wind om een vlieger op te laten. De kinderen zoeken, met een tas in de hand, schelpen. Eén criterium, ze mogen niet gebroken zijn. Met de laarzen aan het water in, diep genoeg dat het net over de randen slaat en de sokken nat maakt.

Heen over de Lange Nieuw, terug over de Lange Nieuw. Mensen wachten op de bus. Een meeuw gaat er vandoor met een knakworstje. Het kost vijftig cent om van het toilet gebruik te mogen maken.

Door Amsterdam, daar is het altijd druk. Richting de bossen. Ergens halverwege een parkeerplaats met een wipkip. Het gras is net gemaaid. Stukken papier en plastic dwarrelen over het asfalt.

Het benzinepeil daalt, de snelheid loopt op.

De chaingang in mijn kop zingt.

I'm goin' home

Oooh Lord

I'm goin' home

Lord Lord

I'm goin' home

werk

Midden in het kantoor waar ik binnen loop, op de grond, ligt een muis, keurig op zijn buik. Het beestje is op sterven na dood. Aan de linker zijkant van zijn buik heeft hij een gapende wond waar insekten in en uit kruipen.
Het beestje moet in doodsangst verkeren, voor hem staat een reus met waarschijnlijk weinig goeds in de zin. Zijn hele wezen wil maar één ding: vluchten, maar zijn pootjes willen hem niet meer dragen.
Zou het beestje het liefst willen dat ik met druk van de hak van mijn schoen zijn nek breek?
Achtenveertig uur verder en ik kan het beestje niet vergeten.
Een muis heeft kraaloogjes die niet vochtig worden als het beestje pijn heeft.
Hoeveel koffie heb ik gedronken sinds het muisje is gestorven? Hoeveel flauwe grappen heb ik sindsdien uit mijn mond laten rollen?
Twee keer heb ik mijn kinderen een zoen voor het slapen gaan gegeven. Tijd loopt door.
Eén bureau met zeven stoelen. Eén computer en ruimte genoeg om er nog één neer te zetten. Twee grote ramen met schermen die met één druk op de knop zakken om de zon tegen te houden. Twee kasten, twee laden en een bakje voor de pennen. Een telefoon die alleen maar rinkelt op onmogelijke momenten.
Het is werk, het betaalt de rekeningen.

zondag

Het is zondag. Ik rook wat meer en ik doe wat minder. Ontbijt niet eerder dan een uur of tien. Ik moet nog een wasje draaien, maar waarom zou ik als het ook morgen kan. Er is nog nooit een mand vol vuile was weggelopen. Op het richeltje plank voor de boeken ligt een laagje stof, ik zou het kunnen wegvegen, ik zou ook één voor één de boeken uit de kast kunnen pakken en even doorbladeren. De kinderen kijken een filmpje, met open mond. Blijkbaar is het spannend. Ik neem nog een bakkie koffie. Gelukkig hoef ik er niet uit voor de hond, we hebben geen hond.
De hond is voor mij het tegenovergestellende van de consumptiemaatschappij. In de consumptiemaatschappij streeft men naar hebben, naar bezit. Ik wens geen hond te bezitten.
Zelfs het zonnetje begint er bij te schijnen. Naast mij ligt een open pak koeken met nog drie roomboter ovalen erin. Overblijfselen van het gesprek van gisteren.
Ik ken een vrouw die als kind, toen ze net kon lezen, alles las, zelfs de etiketten op de potten jam, bonen en augurken, de verpakkingen van de hagelslag en de rijst. Ik kan me voorstellen dat ze ook de verpakkingen las van koeken, van roomboter ovalen.
In de film Pat Garrett and Billy the kid zit een scene waarin Alias, gespeeld door Bob Dylan, gedwongen wordt om de etiketten van de blikken in een grote voorraadkast hardop te lezen. Daarvoor zet hij zijn bril op, als mijn geheugen mij niet te veel in de steek laat. Hilarische scene.
Zit er ook een hond in Pat Garrett and Billy the Kid? En een zondag?
In ieder geval geen roomboter ovalen, wel bonen.

harry #24

Harry gaat vandaag de eendjes voeren. Hij heeft een paar sneedjes oud brood in een plastic tasje, in zijn binnenzak gestoken. Aan de kant van zijn hart.

Niet dat Harry zo dol is op eendjes voeren, maar ergens in zijn achterhoofd hamert het nog wel van vroeger: wie goed doet, die goed ontmoet, dat zei zijn moeder altijd. En aangezien er vanavond weer een trekking is van de loterij, kan het geen kwaad om eens goed te doen, dat verhoogt de winkansen, denkt Harry. Misschien heeft hij wel gelijk.

Aan de kant van de sloot blijft Harry staan, hij scheurt stukken van het oude brood en werpt die op het gras. Van alle kanten komen eenden aangesneld, de een nog brutaler dan de ander. Er is er zelfs eentje bij die naar de kwastjes op Harry's instappers pikt en als niemand kijkt, jaagt Harry het brutale beest weg met een schoppende beweging. Het beest deinst verschrikt terug, maar valt na de eerste schrik opnieuw aan en voor Harry zich goed en wel heeft kunnen herstellen heeft het brutale beest gezelschap gekregen van nog twee, drie eenden die vechten om een hapje van de kwastjes.

Verschrikt loopt Harry weg met achter zich aan een handvol hongerige eenden. In zijn hand nog een stuk oud brood dat hij als een laatste daad van verzet naar de eenden smijt.

Het winnen van de loterij kan hij nu wel vergeten, klote eenden ook.

het gesprek

"Flummmie griebels kwa nog?"
"Willieflattei mijka poerpoer gabba Erpo angs Wuv oela mei."
"Swaqu be Erpo angs Wuv?"
"Jennig wholla bet Knof."
"Knof et Erpo'x boksi."
"Nokka!"
"Mosjum, da."
"Ke Erpo."

vinyl

Ik ben betweterig en eigenwijs. Stronteigenwijs. Maar ja, ik heb in dit geval dan ook gewoon gelijk. Sorry.

Vinyl klikt beter dan cd. Véél beter. Waarom? Ik kan een wollig verhaal tikken over 'een warmer geluid', 'meer diepte' en meer van dat soort vage omschrijvingen, maar daar wordt niemand wijzer van.

Vinyl draaien is een beleving. Het begint al bij de hoes. Lekker groot, dik karton. Geen leesbrilletje nodig om te kunnen lezen welk wie op welk nummer speelt. Daarna volgt de kunst om die grote zwarte schijf zó uit de hoes te peuteren dat de vingers alleen de rand en het label raken. Nooit de groeven met de vieze vette vingertjes beroeren!

Vervolgens de plaat op de draaitafel, de naald boven de inloopgroef hangen, da's mikken, en langzaam de naald laten zakken.

Niet even dat ene iets mindere nummer doordrukken, zoals bij cd zo makkelijk gaat.

Een minuutje of twintig, dan sta je al weer op om de plaat om te draaien, voorzichtig. Naald weer boven de inloopgroef, enz.

En dat geluid!

Vinyl draaien, daar ga ik voor zitten. Een cdtje kan zo even tussen neus en lippen door. Niks mis met cd's - laat ik daar duidelijk over zijn - maar cd's verhouden zich tot vinyl als een knakworst tot een biefstuk.

Olympische spelen

Ik hoor de hele dag ditjes en datjes over de Olympische spelen - we hebben weer goud - ik heb niks met de Olympische spelen. Ik kan niet wachten tot de Olympische spelen zijn afgelopen.

Paul Snoek 17/12/1933 - 19/10/1981

In eindeloze dreven

wandelen boeren

als roerdompen

naar het olijven lof

de namiddag is vol

stilte en klokgelui

straks gaan de boeren

weer huiswaarts

in een eindeloze

verveling.

dankjewel

Ik kom net uit de stoel van de tandarts. Het is best een aardige vent, daar niet van, maar zijn werkzaamheden bevallen me slecht.

Ondanks de verdovingen en de aandacht proberen te focussen op elders, heeft hij me pijn gedaan, en flink ook.

Ja, ja, ja, beter poetsen, enz.

Mooi kletsen, heb ik wat aan. Nu doet het pijn, nu is het te laat.

Ik ben geen slecht mens, dit heb ik niet verdiend, toch?

Het zweet parelde op mijn voorhoofd. Het brommen en gillen van de boor. Kokhalsneigingen door de watjes en de achter in mijn keel vallende stukjes kies.

En nogmaals, het is best een aardige vent, daar gaat het niet om, maar moeite kost het me wel om bij vertrek hem netjes een hand te geven en 'dankjewel' te zeggen.

vis

Een simpel afdrukje van een vis. Niet groter dan een paar centimeter. Vijfentachtig miljoen jaar oud. Gevonden ergens in Brazilië. Wie goed kijkt ziet de afdruk van de ruggegraat. Een ruggegraat van vijfentachtig miljoen jaar oud.

Donald Duck

Omdat ik er zo verschrikkelijk om moet lachen:

Jerry Wexler

De 'bedenker' van de term rhythm and blues, producer Jerry Wexler, is overleden. Hij is 91 jaar geworden.

vette apen

Zo schrijf je over de frika(n)del, zo wordt door the powers that be overwogen het aantal snackbars in achterstandswijken terug te dringen.

Iets meer dan een uurtje geleden de huisarts / politicus Rob O. mogen horen oreren op radio 2 dat we met z'n allen vette apen worden indien de hoeveelheid snackbars niet teruggedrongen wordt.

Rob O, o, o, 0, 0, 0 heeft zich opgeworpen als moraalridder. Met het zwaard getrokken en de benen stevig om een knol geslagen trekt hij de achterstandswijken in, zo stel ik me voor.

Dat komt goed uit, snackbar 't Hoekje zoekt nog een frika(n)delsnijder.

frika(n)del

Is het nou frikadel of frikandel?

Volgens [lekkers van...] Beckers is het frikandel, volgens De Vries snacks is het frikadel. Wat is het nou?

In de Woordenlijst Nederlandse taal - het groene boekje - staat wel frikadel, maar geen frikandel.

Van Dale dan:

frikadel (de; -len; frikadelletje) [1599-1607 Fr. fricadelle] 1 worstvormig stuk gebraden gehakt 2 (gew.) gehaktballetje.

frikandel (de; -len), (spreekt.) frikadel (zie ald.).

Samenvattend: volgens het groene boekje is het dus frikadel, volgens Van Dale is beide goed en is het zowel de frika(n)del zoals ik die ken uit de snackbar, als een 'gehaktballetje'.

Dan maar online encyclopedie Wikipedia.

Bij frikadel staat: een ronde compacte gehaktbal met bepaalde kruiden.

Bij frikandel staat: Een frikandel (tot 2005 officieel gespeld als frikadel) is een langwerpige, donkergekleurde worst die warm gefrituurd wordt gegeten.

Dus, volgens het groen boekje vraag ik in mijn snackbar in het vervolg om een frikadel, volgens Wikipedia vraag ik, sinds kort, om een frikandel en volgens Van Dale maakt het geen donder uit.
Nb. de Woordenlijst Nederlandse taal net even online en daarin komt zowel frikadel als frikandel voor.

Ook maar even Van Dale online bekeken:

fri-ka-del (de; frikadellen; frikadelletje) 1 (in België; informeel) gehaktbal

fri-kan-del (de; frikandellen; frikandelletje) 1 snack, bestaande uit een rolletje gehakt vlees

Zowel de samenstellers van de Woordenlijst Nederlandse taal als van Van Dale blijken van gedachte te zijn veranderd en nog steeds zijn ze het niet eens.

Volgende keer in de snackbar bestel ik een frika(n)del, om zeker te zijn.

harry #23

Harry heeft al dagen jeuk. De plek op zijn linker kuit wordt met het uur groter en roder. Op de dokter heeft hij het niet zo - straks moet hij naar het ziekenhuis en komt hij nooit meer thuis - dus maar een beetje zelfdokteren.
Harry heeft al van alles op de plek gesmeerd. Nivea, uienzalf, dagcreme, nachtcreme, zonnebrandolie, zonnebrandmelk, scheerzeep, boter en smeerolie. Maar niks lijkt te helpen, behalve krabben. En krabben helpt alleen maar tegen de jeuk, de vlek blijft.
Straks moet Harry nog even naar de buurtsuper, voor pindakaas, rode wijn, zonnebloemolie en erwtensoep.
Vanavond eet Harry biefstuk met gebakken aardappeltjes, moet hij ook nog kopen.

knorretje

Terugdenkend aan de toneelstukken van Shakespeare (zie onder)

Gisteren in de dierentuin wees een meisje op een tapir en vroeg aan haar oma "wat is dat?" Het antwoord van oma: "Een soort knorretje, maar dan anders."

boek #2

Gisteren. De grote boekenmarkt te Deventer. Het zonnetje schijnt. Dagjesmensen breken met de reglmaat van de klok een boek open en leggen het weer terug op de kraam. Een jonge vrouw slaat de verzamelde werken van Shakespeare open en zegt "dat is grappig, het zijn allemaal toneelstukken."

boek

"Ga je morgen nog naar de boekenmarkt?"
"Nuh, ik heb al een boek."
"?"
"Je weet wel, die ene met dat verhaal over die mensen."
"?"
"Je weet wel, die ene die ik vorig jaar van jou heb gekregen!"
"Ooh, die! God, hoe heet 't ook al weer?"
"'t Heeft een rode kaft."
"Jaah! Nou wee'k 't. Die heb ik zelf ook! Mooi boek."
"Vond je?"

Hermans

Het sadistische universum gisteravond uitgelezen. Wat zal ik zeggen? Het is een goed boek. Ik heb het op een boekenmarktje gekocht voor drie euro. Kom daar nog maar eens om, een paar uur genot voor drie euro.
Willem Frederik Hermans is een groot schrijver.
'De grote drie'. Met deze grote drie ben ik snel klaar.
Mulisch de grote arrogante trol
Reve de grote boterbabbelaar
Hermans de grote schrijver