Ik kom net uit de stoel van de tandarts. Het is best een aardige vent, daar niet van, maar zijn werkzaamheden bevallen me slecht. Ondanks de verdovingen en de aandacht proberen te focussen op elders, heeft hij me pijn gedaan, en flink ook.
Ja, ja, ja, beter poetsen, enz.
Mooi kletsen, heb ik wat aan. Nu doet het pijn, nu is het te laat.
Ik ben geen slecht mens, dit heb ik niet verdiend, toch?
Het zweet parelde op mijn voorhoofd. Het brommen en gillen van de boor. Kokhalsneigingen door de watjes en de achter in mijn keel vallende stukjes kies.
En nogmaals, het is best een aardige vent, daar gaat het niet om, maar moeite kost het me wel om bij vertrek hem netjes een hand te geven en 'dankjewel' te zeggen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten