harry #27

Harry laat de afwas staan. Het is vrijdagavond en dan gaat Harry op stap. Dat hoort zo, op stap gaan op vrijdagavond. Een borrel drinken. Niet dat Harry het leuk vindt, daar gaat het niet om. Harry staat buiten te roken en schrikt van zichzelf wanneer hij zijn collega Vincent net iets te frivool op de schouder slaat en roept is toch gezellig, man!

focus

Ssssst. De televisie staat aan. Ik probeer het te volgen. Zou je dus altjeblieft stil willen zijn? Je verhalen hoor ik nog wel, als dit is afgelopen mag jij. Of in de reclame.
Lekker nog een bakje koffie. Een schepje is genoeg.
Ik heb best wel een leven. Maar nu moet je even stil zijn. Ik volg dit.

muziek

tuit je lippen en fluit - fluit!
sla ritme met handen op de buik
hoofd tussen de schouders
ganzenwaggelpas en fluit

harry #26

Harry geniet van het zonnetje, al moet de jas er nog wel bij aan.

plantsoenendienst

De man werkt voor de gemeentelijke plantsoenendienst. Zijn functie lijkt zich te beperken tot het controleren op en eventueel verwijderen van onkruid. Dat doet hij vakkundig. Hij kijkt, speurt en oordeelt. Wanneer hij tot de conclusie is gekomen, na rijp beraad, dat het hier inderdaad om onkruid gaat, knikt hij stram door de knieën om met een soepele beweging het plantje uit de grond te trekken en van zich af te werpen.
Eenmaal herrezen draait hij voldaan een shaggie, rookt het half op om vervolgens nog maar eens een blik te werpen op het plantsoentje. Wie weet is er meer onkruid.
Ik zou kunnen schrijven dat hij de kantjes eraf loopt, maar het is beter om in dit geval te spreken van de kantjes eraf wachten.
Wat moet de man een heerlijk leventje hebben, alles op z'n gemakkie en nog betaald krijgen ook, al is het niet veel.

harry #25

Harry moet eerst even nadenken als de psychiater vraagt wat voor dier hij in een volgend leven zou willen zijn. Harry gelooft niet in reïncarnatie, dood is dood, denkt Harry. Maar ja, dáár kan Harry niet mee aankomen, hij wil waar voor zijn geld. Die psychiater vraagt genoeg per uur en al is Harry tot in de puntjes verzekerd, dit keer moet hij zelf betalen.
Harry denkt zo hard na, dat hij het in zijn oren hoort kraken. Pijn doet het. Wat voor dier zou hij willen zijn.
De psychiater kijkt hem ondertussen verwachtingsvol aan, dat ziet Harry ook wel. Hij moet nu toch met een antwoord komen, wil hij niet gelijk gedwongen opgenomen worden.
Dan, zonder dat Harry weet waar het vandaan komt, rolt het van zijn tong: een slak.
Hij schrikt er zelf van en kleurt rood. Er is geen weg meer terug en dus verzint Harry de rest er ook maar bij: die heeft nooit haast.
De psychiater lijkt diep in gedachten verzonken, heeft hij het wel gehoord? Als Harry zijn mond open doet om snel een ander dier te noemen, zegt de psychiater: juist ja, een slak dus.
Er is geen hoop meer, Harry is verloren.