Harry ziet de scherven van de kerstbal liggen, achter de boom op de grond, maar hij is te lamlendig om stoffer en blik te pakken. Het licht van de zon weerkaatst in de scherven en maakt vlekken op het behang.
Er hangen nog twee kerstkransjes in de boom. Ergens heeft Harry wel zin om zijn tanden in een van de sloffe koekjes te zetten, maar het opgeblazen gevoel na de kalkoen van gisteravond houdt hem nog tegen.
Het raam aan de voorzijde van het huis trilt, de vuilniswagen rijdt de straat in, van kliko naar kliko. De restanten van twee dagen feest worden meegenomen.
Harry voelt het maagzuur naar boven komen, maar even geen koekjes voor Harry.
Eigenlijk moet Harry opruimen, de afwas staat er nog en een keertje stofzuigen is ook geen overbodige luxe. Hij heeft het zelf gezegd, toen Claire vanochtend de deur uitging: als je vanavond thuiskomt, heb ik alles opgeruimd, schat.
Maar hij kan zich er niet toe zetten. Er moet een uitweg zijn, om niet te hoeven beginnen.
Zou het straatnaambordenmuseum open zijn?
Het is maar een half uurtje rijden naar het museum. Gratis parkeren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten