Harry grijpt zijn kans. Nu de dooi is begonnen, koopt Harry schaatsen, in de uitverkoop. En het mooiste is nog dat er nergens, voor geen enkele kassa rijen staan.
Even nog denkt Harry aan een handeltje, even overweegt hij de hele winkelvoorraad met veertig procent korting op te kopen om ze, bij de eerst volgende vorstperiode massaal op marktplaats te knallen. Maar dat idee zet hij snel aan de kant, hij staat al rood.
Kijk ze daar nu liggen, maagdelijk glanzende schaatsen, nog in de doos, nog nooit het ijs gezien, wachtend op de vorst, volgend jaar. Voor een prikkie mogen ze hier mooi liggen wezen, Harry is tevreden. Echte klapschaatsen. Het ijzer, de leren schoen. Ontroerend.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten