Bijna een maand geen woord toegevoegd aan de blog, schande! Druk met ander schrijven, ouderwets op papier, vandaar.
Vrouw en kinderen zijn boodschappen doen, het zonnetje schijnt. De voeten schreeuwen door de schoenen dat ze moe zijn, stelletje aanstellers.
De post bracht niet meer dan een rekening en een ansicht, meestal is het alleen een rekening.
Langzaam wordt het later, maar zelfs dat is geen nieuws sinds iedereen klok kan kijken.
"Kijk een scholekster!"
"Waar?..."
"Daar! Kijk dan!"
"Ik kijk toch... ik zie 't niet."
"Ja, nou ben je te laat!"
De klok van de buren slaat, even tellen, het is zes uur. De telefoon staat naast me, maar niemand belt. Niet dat ik eenzaam ben, hoor, ik ben alleen maar alleen.
Hallo?
2 opmerkingen:
Hallo terug en aangenaam! Leuke site, ehm blog moet ik zeggen.
Een scholekster, dat is toch de kleine orca der gevleugelden?
De klok van de buurman hier loopt niet gelijk, maar goed ook dan is een uur gewoon een uur al kun je ergens rond om de klok van 2 uur in de nacht horen dat het iets van 10 uur is bij hem.
Hallo Linda,
Jij ook aangenaam en welkom (terug?).
Mooie naam 'kleine orca der gevleugelden', dekt de lading. Bij zo'n buurman zou ik altijd tijd te kort komen.
Tom
Een reactie posten